Een all-in auto huren bij Sunny Cars? Naar sunnycars.be

Wat er kan gebeuren als je de verkeerde kant van de luchthaven kiest

Je hebt van die vakantiebestemmingen die niet weten wat ze zijn: Frans of Zwitsers. Daarom zijn ze het gewoon allebei. Dat dit voor stressvolle situaties kan zorgen als je in je ééntje met twee kinderen op reis bent, heb ik aan den lijve ondervonden.

Ik heb een hele oude Tom Tom uit het jaar kruik. Parijs staat op de kaart, maar 17 jaar na dato kan ik je vertellen dat ik de weg naar de Champs Elysees niet meer kan vinden met mijn TomTom.

Na een heerlijke vakantie in Sanglier (de Morvan) te hebben gehad begin ik ruim op tijd aan mijn terugreis. Vanuit het plaatsje Sanglier geeft de TomTom aan dat ik 288 km moet rijden tot Geneve luchthaven. Ik heb daar zes uur de tijd voor ingepland. Mijn vlucht vertrekt op 15:15 en ik vertrek om 09:15. Peanuts zou je denken.
Ik rijd rustig, ik rijd veilig en ik heb geen haast tot de eerste file. Grrr, die neemt 45 minuten van mijn tijd in beslag. Maar ik heb nog voldoende tijd over. Als ik nog 20 km te gaan heb kom ik in een jubelstemming. Ik ben er bijna! 15 km voor het eindpunt van mijn reis tank ik mijn huurauto keurig nog even vol. Ik heb nog twee en een half uur over voordat mijn vlucht vertrekt. Dit gaat goed komen.

Tot mijn TomTom me naar Zwitserland wil laten rijden. Help! Ik moet niet in Zwitserland zijn. Ik moet mijn auto op het Franse gedeelte van Geneve airport inleveren. Ik keer om en de TomTom begint te sputteren. Probeer om te keren, probeer om te keren… Help! Ik ga van de snelweg af en kom in de voorstad van Geneve terecht. Maar de stad is wel de laatste plaats waar ik wil zijn. Ik begin licht te zweten. Ik kijk achterom en zie mijn kids dubbelgevouwen slapend over elkaar heen liggen. “Kom op Fi,” je kan dit,” spreek ik mezelf toe.

autohuur stress verdwaald roadtrip

Ik rijd de weg weer op en kom in een kleine opstopping terecht. Wat is dit voor file? Oh nee! Ik blijk in de rij te staan voor een autobahnvignet om Zwitserland binnen te komen. Ik wil geen autobahnvignet en ik wil al helemááaal niet in Zwitserland zijn. Ik geef mijn stuur een zwaai en ga in de rij staan voor mensen die al een vignet hebben. Die rij gaat immers sneller. Ik kan mijn benen moeilijk in bedwang houden van de spanning. Ik tril. Ik nader een norskijkende douanier.  Hij tikt op mijn ruit en maakt met gebaren duidelijk dat hij wil weten waar mijn vignet is.  Ik kijk hem aan, zeg sorry en trap vervolgens hard op mijn gaspedaal. Ik heb nog 1 uur en 5 minuten te gaan alvorens mijn vlucht vertrekt.

Bizar genoeg zie ik ineens een bordje ‘Aeroport Geneve’. Ik volg de bordjes en kom op de luchthaven. Er zal vast een weg zijn die me naar het Franse gedeelte van de luchthaven kan leiden. En ja, ik zie iets met “France” staan. Woehoe! Ik volg de borden en kom in de garage terecht waar ik mijn auto kwijt kan. Nog 55 minuten. Ik geef mijn sleutel aan de dame van Hertz en vraag nog even voor de zekerheid: “C’est vrai cette section est sur le du côté français, hein?” “Non madame,” antwoordt de dame van Hertz, “c’est  côté de Suisse!”

Ik breek. Ik zie niks meer door mijn tranen. Maar voor huilen heb ik geen tijd, ik moet nu opschieten. Bagage uitladen, kinderen wakker maken, in de buggy zetten en gaan. Een lief Engels stel houdt een transfer bus voor me tegen die ons naar de vertrekhal moet brengen. Ik controleer niet eens of het klopt en stap direct in.
Hijgend bereik  ik de KLM-Air France balie om in te checken.

Mijn wangen zijn enigszins opgedroogd maar de tranen zitten nog hoog. “Wat is er aan de hand, mevrouw?” vraagt de grondsteward. Ik vertel hem over mijn reis, over dat ik het zo spannend vond om voor het eerst met twee kleine kereltjes op vakantie te gaan en over mijn huurauto die ik op de verkeerde plek heb ingeleverd, waardoor ik nu internationale One Way-kosten moet betalen, een bedrag dat ik helemaal niet kan missen. De grondsteward geeft mijn paspoorten terug en ik leg mijn hand erop om ze weer in mijn tas te stoppen. Dan legt hij zijn hand op die van mij en zegt: “Heeft u de knuffelbeesten van uw kinderen bij u?” Ik kijk geschrokken naar mijn kids: check, de knuffelbeesten heb ik. Dan zegt hij:  “Wat is nu erger? 120 euro betalen, of de knuffelbeesten van je kinderen vergeten?”

Ik glimlach en voel me heel even opgelucht. Dan ren ik naar de gate. Het Franse gedeelte van Geneve zal misschien altijd een raadsel blijven, maar de relativerende woorden van de steward blijven me vanaf nu altijd bij.

 

 

Fidji

Autohuurexpert

Sinds 2011 schittert Fidji op de Reserveringsafdeling. En haar karakter is nét zo zonnig als haar naam doet vermoeden. Reizen is haar grote hobby – met de VS, Zuid-Afrika en Vietnam als haar top 3 mooiste bestemmingen.

Plaats een reactie

* Nodig om een reactie te plaatsen.

Misschien ook interessant voor jou